37 - فرمود : چهار چيز است كه هر كس در او اين چهار باشد در نور بزرگ خداست : كسى كه نگهدارى كارش گواهى به يكتائى خدا و اينكه رسول خدايم باشد و كسى كه هر گاه مصيبتى به او رسد بگويد : إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ و كسى كه هر گاه خوبى به او برسد بگويد : الحمد للَّه و كسى كه هر گاه گناهى او را رسد بگويد : « استغفر اللَّه و اتوب اليه » . 38 - كسى كه چهار چيز به او داده شود از چهار چيز نااميد نميشود كسى كه طلب آمرزش به او داده شود از آمرزش نااميد نميشود ، كسى كه شكر به او داده شود از زيادى نااميد نميشود ، كسى كه توبه به او عطا شود از قبولش نااميد نمىشود و كسى كه دعا كند از اجابت نااميد نميشود . 39 - فرمود : دانش گنجينه‌ايست كه كليدش پرسش است خداى شما را رحمت كند بپرسيد زيرا كه در سؤال چهار نفر پاداش داده مىشود : 1 - پرستش‌كننده 2 - گوينده . 3 - شنونده 4 - كسى كه اينها را دوست دارد . 40 - فرمود : از دانشمندان سؤال كنيد و مخاطب حكيمان باشيد ، با تهى دستان بنشينيد . 41 - فرمود : برترى دانش در پيش من از عبادت دوست‌تر است و بهترين دين شما پرهيز كاريست . 42 - فرمود : هر كس بدون علم فتوى دهد او را فرشته‌گان زمين و آسمان نفرين كنند . 43 - فرمود : بلاى بزرگ من بپاداش بزرگ جبران مىشود پس هر گاه خدا بنده‌اى را دوست دارد گرفتارش مىكند و هر كس دلش آماده‌ى بلا باشد در پيشگاه خدا خوشنود ناميده مىشود و هر كس خشمگين باشد خشمگينى است .